Na 5 maanden is het weer misgegaan, automutilatie

Ja, 5 maanden zonder automutilatie (zelfbeschadiging) en eindelijk ging het weer mis.
De laatste keer was op 2e kerstavond (niet zo erg). En daarna heb ik het maanden uit kunnen stellen.
Dat wil niet zeggen dat ik er geen behoefte aan had.
Nee, vaak in de verleiding geweest. Maar er afstand aan kunnen bieden.
Vooral ook omdat na de laatste echte keer ik


Triggerrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr





Zo diep ben gegaan dat ik nog steeds een uitstraling heb van mijn arm naar mijn hand toe als ik erover heen wrijf.

Ik heb erge stress van de GGZ. Ze luisteren niet goed en wat er beloofd is na mijn opname is niet gedaan.
Als ze dit zouden weten van mijn afdeling zouden ze erg kwaad op de GGZ zijn. Omdat ze hun beloftes niet na zijn gekomen.
Ik heb de grootste indicatie van de CIZ 6. En ik heb recht op 11 tot 15 uur persoonlijke hulp en 16 uur activiteiten.
Nu kreeg ik alleen maar 5 uur thuiszorg en zelfs daar zijn ze aan het rommelen. Nu nog maar 1.94 uur. Dus niet eens meer 2 uur.

Dus, hoezo stress ?

 

 

 

Ik word er gek van.

Hier wordt ieder mens gek van.

Mijn gesprek met de psychiater

Donderdag had ik een gesprek met een nieuwe psychiater. Ik was dan al wel bij Lentis weg maar was nog niet uitgeschreven.
Ja, wel geld vangen voor de tijd dat ik daar niet in zorg was.
Tja, hoezo wordt de zorg zo duur ?

Maar goed mijn huisarts had met spoed een afspraak geregeld omdat het echt niet goed ging. Ze vond het ook behoorlijk rot dat ik mijn behandelverbod en euthanasie aanvraag heb ingeleverd.

Ze zij dat ze daar in principe gewetensbezwaren tegen heeft.
Ik zei: 'Maar in geval van ondraaglijk lijden is euthanasie niet verboden, en uit te voeren.'
Maar ze heeft wel gelijk. Maar ik denk dat het dan wel zo is dat ZIJ dan een arts moet regelen die wel het uit kan voeren.

Maar goed dat zal ik nog wel even doorlezen.

Maar zo ver is het nog niet. Ik zit er nog een paar procenten vanaf.

Dus ik was hartstikke zenuwachtig en ik was weer eens te laat. Maar goed. Dat ben ik meestal.

Ik had me gemeld en toen kwam ze me halen. Ze zag er op het eerste gezicht aardig uit. Maar ik ben al zo vaak teleurgesteld dat ik daar niet meer vanuit ga.

Toch ging het gesprek goed.

Het was het eerste gesprek sinds 3,5 jaar (2009) dat er echt naar me geluisterd werd. En ik heb ook nog eens meer kunnen vertellen in die drie kwartier dan ik in al die tijd heb kunnen vertellen.
Dat was een opluchting. Ik heb ook de tranen uit mijn kop gehuild, en nog meer.

Ook vroeg ze naar die zonnebril op mijn hoofd. Waarom ik die eigenlijk draag. Terwijl het geeneens zomer meer is. Waarop ik moest zeggen jammer genoeg dat ik bang was voor buiten en dat ik hem daarom op heb.
Zelfs in de regen heb ik hem op. Het is wel een mooie paarse zonnebril maar ja.
En ze had gelijk door dat ik anders ook teveel prikkels van buiten kreeg.

En dat ik zoveel sneeën op mijn voorhoofd had.

We hebben het ook over vroeger gehad en meer dingen waar ik nog steeds mee zit en dat ik eigenlijk heel eenzaam ben. Omdat ik geen zin meer heb om me anders voor te doen bij andere mensen. Die alleen maar verwachten dat je vrolijk bent en werkt en zo.
Eigenlijk zie ik nog maar een paar mensen en mijn familie. Ook nog maar een maar.
Eigenlijk is dat me ook wel genoeg.
Nou ja, eigenlijk niet. Maar ik kan niet meer hebben.

Ik zei ook dat ik een intake heb gehad in Zuidlaren, een kliniek, maar dat ik daar ook niet heen durfde. Ten eerste deden ze daar niks voor je. Je moest 's morgens naar je werk en tussen de middag even rusten en daarna weer naar je werk. Goh, ik ben 100 % afgekeurd en dan moet ik wel werken ? Zal ik daar dan ook veel geld mee verdienen ?
Even sarcastisch grapje tussendoor.

Maar goed, ik had dus gezegd dat ik daar niet eens de deur uit durfde, waarop weer eens niet gereageerd werd. Het is daar ontzettend weids en groot. Dat vind ik doodeng.

Nee, ze zouden daar verder niks doen dus waarom zou ik veel geld betalen voor een opname daar dan ?

Ik heb het ook over opname gehad dat ik toch eigenlijk eerst weer opgenomen wil worden op de afdeling waar ik in 2009 t/m 2010 geweest ben. En daar zou ze over nadenken. Maar ik zei dat ze dat al geprobeert hadden en dat ze me niet wilden hebben. Dus zei ze dat ze dat dan ook niet hoefde te proberen. Maar ik zei dat dat een andere afdeling was dan ze geprobeert hadden.

Ze vertelde dat ze net nieuw was en ik geloof net afgestudeerd. Nou ik hoop niet dat zij ook snel 'vergiftigd' wordt door het team en zich anders gaat gedragen.

Ze heeft een advies gegeven voor een nieuw medicijn. Wat ik ook al eerder gehad had en wat mij eerst goed hielp. ORAP, dat is een AP. (antipsychoticum)
Na mijn eerste tablet had ik al 80 % minder gedachten in mijn hoofd.

Dus daar zijn we mee gestart.

Ze wou me een recept meegeven zodat ik het gelijk op kon halen. Maar aangezien wij een afhaalapotheek hier hebben en geen gewone apotheek moet ik een heel eind rijden en dat durf ik niet.

Dus uiteindelijk is er met spoed de medicatie geregeld omdat ik hem anders pas 's maandags zou krijgen en nu werd het 's avonds nog bezorgd.

Dus ik ging met een beter gevoel daar weg dan in al die jaren.
Wel mega hard gehuild op de terug weg en maar in het Duits praten en huilen.
Want als ik me zeer rot voel dan komt het Duit en Engels naar boven. Dan worden het die 3 talen door elkaar heen. Ik weet ook niet waarom.
Maar ik weet wel dat sinds ik Engels heb geleerd, op mijn 12e. Dat ik anders ben gaan denken. Vaak in Engels. En praten en schrijven enzo.

Die taal is makkelijker met je gevoelens. Al hoewel mijn grammatica natuurlijk niet goed is maar dat maakt me nie uit.

Ik ga nu slapen. Heb genoeg gehad.

Liefs, Alisha.

Morgen zal Sofie nog wat vertellen.

Onestat

Mijn week, weer veel geslapen

Ja, weer veel geslapen deze week.

Over vorige week.

Op maandag naar de huisarts geweest. Ik had een dubbele afspraak. Zoals meestal.
En ja, ik kom er vaak. Eigenlijk iedere week, of bel een paar keer per week omdat ik het niet meer zie zitten.

Dat is ook afgesproken. Ze hebben liever dat ik langskom als het niet goed gaat of bel dan
triggerrrrr

dat ik alsnog langs moet komen om gehecht te worden.
Maar meestal laat ik me al niet meer hechten en plak ik mijn wonden zelf dicht.
En aangezien ik allergisch geworden ben voor pleisters krijg ik gelijk een allergische reactie waardoor ik ontstekingen krijg. Maja.

Vandaar mijn zeer frequent contact met de huisarts.

Ik moet nog schrijven over mijn gesprek met het UCP. Ik heb deze week wel een klacht, ehem, van zo'n 6 kantjes naar de zorgverzekeraar gestuurd.
Maar in zo'n rare volgorde en maar zo'n 50 %  van wat ik wilde gaan opschrijven.
Daar had ik de energie niet voor en dat heb ik er ook bijgeschreven.

Maar goed. Nu bleek dus dat het UCP, de huisarts had verzocht om mij terug naar Lentis (GGZ Groningen) te sturen.
Nou dat gaat echt niet gebeuren.
Hoe kapot ze me hebben gemaakt. Dat leidt tot zelfmoord en daar zit ik al dicht tegen aan.

Dus ik had ook al gezegd dat ik niet meer voor mijn hoge bloeddruk behandeld wilde worden want dat ik genoeg had van de hulpverlening.
En dat ik ook al een niet-behandel-verbod verklaring heb ondertekend. En over euthanasie, ja ik weet het nog niet.
De ene keer wil ik zo snel mogelijk. De andere keer wil ik nog niet.
In ieder geval heb ik al een jaar de papieren in huis en heb ik al een niet-reanimeren ketting om.
Bovendien wil ik niet eindigen zoals prins Friso.

Ik heb een moeder met NAH en zo wil ik niet eindigen.

IK WIL GEWOON GEHOLPEN WORDEN EN IN IEDER GEVAL SERIEUS !!!!

********************

Maar nu moet ik eerlijk zeggen dat mijn huisarts mij wel serieus neemt. En nu gaat zij contact opnemen met mijn vorige behandelaar bij PsyQ. De beste behandelaar die je maar kan krijgen.
En de liefste.

Maar ik kan geen teleurstelling meer aan. Ik heb er teveel gehad de afgelopen 2,5 jaar. De een na de ander.

Maar goed. Ik heb sindsdien mijn telefoon uitstaan en ook mijn mobiel. Dus de huisarts kan mij ook niet bereiken. Alleen mijn ouders en een paar anderen die mijn ander nummer hebben.

Ik kan het niet aan.

Zodra ik eraan toe ben zal ik wel weer contact opnemen maar nu ben ik kapoet.

 

 

Alish.

 

 

 

Verder zijn er weer de zware dingen gebeurd met mijn moeder. Waardoor ik dacht dat ze dood ging. Maar dat staat op mijn ander blog. Dit blog gaat over mij.

 

 

En gisteren zou ik naar ze toe om te eten. Maar dan ben ik 3 kwartier bezig om me klaar te maken omdat ik aldoor in de war raak. En dan belt ze me weer.

Nou dan ga ik door jet lint.

Dan weet ik helemaal niet meer wat ik moet doen.

 

Moet ik nog naar de wc ? Moet ik me nog wassen ? En weet ik wat al meer.

 

Dus weer slaan tegen mijn hoofd. En tegen de lantaarnpaal bonken. Ik wil dat niet. Maar ben dan zo hopeloos en agressief tegen mezelf dat ik het allemaal niet meer weet.

Dan MOET ik mezelf pijn doen.

 

Dus weer de hele avond hoofdpijn gehad. Maja, dat heb ik al sinds juni of zo. Vrijwel iedere dag en de hele dag door hoofdpijn tot misselijk aan toe.

 

Maar liever die hoofdpijn dan die depressie. Die is helemaal niet te harden dan heb ik liever pijn. Dat lijdt even af.

 

Maar goed, dus veel geslapen deze week. Gemiddeld 10 uur per dag ???? Neej, 12-14 uur .

 

En zweten van de angsten en nachtmerries en rot dromen.

 

Maar goed. Ik voel me nu wat beter en ga tv kijken.

 

Doeiiiii.

 

 

En, morgen Kinderen voor Kinderen op tv. Daar heb ik zin in.

De CD is top !

 

 

Soof.

My Self Harm Story, op youtube gevonden

Niet mijn verhaal.

Vechten, vechten, vechten, vechten

Vechten, vechten, vechten, vechten

Triggerrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr
Niet lezen als je niet tegen psychiatrie kan.

Waaarom blijf ik steeds zo verschrikkelijk moe ?

Sinds 6 december ben ik aldoor ziek. Griep, dan weer verkouden, dan koorts, niet koorts, weer griep, en tot 3 keer toe. Heb Amoxilline gehad, kreeg ik een allergische reactie van. Daarna Prednisolon. Dat hielp even. Toen ben ik 2 weken koortsvrij geweest.
Daarna weer griep. Sinds dinsdag gaat het wat beter. Maar de moeheid blijft en het hoesten en slijm.
Ik lig ongeveer 3-4 keer in de week al om 5-7 's avonds te slapen tot de volgende dag. Maar ik slaap liever overdag. Zodat ik ook eens wat aan mijn avonden heb. Zie mijn lievelingsprogramma's niet meer. Ga niet meer naar mijn maatje.
Maar waarom komt hij niet bij mij ?

Gisteravond. Ik wil The Voice kids kijken. Ja hoor. kwart over 10 wakker. Dus moet ik volgende week de herhaling kijken. Balen.
Ik wil vanavond opblijven. Ik wil tv kijken en pc'en.
Mijn blogs lopen achter en mijn blogs die ik volg al helemaal.


Deze week mijn bloed laten prikken. De uitslag was er gisteren.

Mijn Hb is te laag. Weet ik, dat is al jaren zo. Maar wel hoger dan de laatste paar jaar. Ze wou me ijzer geven. Ik zei 'Dat hoef ik niet, dat neem ik ieder jaar en het zakt toch altijd weer'.
Mijn bezinking is 41, dus ook te hoog. Maar dat is veel hoger geweest. Aangezien ik ehm, automutileer. Maar al sinds de kerstdagen niet meer. Mijn arm doet wel pijn maar dat is logisch. Die is zo kapot triggerrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr














gesneden. Helemaal hard en vol met littekenweefsel. Snik.

Mijn CRP was 7, dus redelijk normaal. (4 is normaal)

Er bleek wel dat ik een (pfff, igE, igG of igM) antistoffen heb. Maar van een oude infectie. Dus we weten niet waarvan.
Ik had gehoop dat er iets uit de bloeduitslagen kwam. Maar niet genoeg dus.

Ze denkt dat het toch van de depressie komt. Maar de geplande opname gaat niet door. Ze kunnen me daar niets bieden wat ik nodig heb. En zal daar nog slechter uitkomen dan ik erheen ga.
Maar kan je van een depressie steeds griep en koorts hebben ? Daar heb ik nog nooit van gehoord.

Hoe ziet mijn leventje er op het moment eruit ?

Ik wordt wakker, gelijk depressie. Hopelijk weer slapen, weer depressie. Zit de hele dag thuis.
2 keer per week komt de thuiszorg 2,5 uur. Dan ben ik ook kapot als ze weer weggaat.
1 keer in de week naar Lentis (psycholoog). En 1 keer naar de apotheek en de winkel.
En een paar keer in de week bij mijn ouders eten. Als ik niet te moe ben.

Verder is mijn slaapkamer mijn huis geworden. Ik lig daar vrijwel de hele dag.

Nu heb ik gedouched, knap van mezelf. En zit al een paar uur achter de pc. Als ik nu vanavond maar niet weer lig te slapen.
Mijn ouders gaan naar mijn tante. Meestal mag ik mee. Maar ben te moe. Snik.

En mijn maatje baalt dat ik daar vrijdags niet meer kom slapen. Maja. Hij heeft me al 2 keer wakker moeten maken op de bank. En 1 keer ikzelf. Weer een stuk van de film gemist.

Verdere klachten, ik struikel steeds, loop overal tegen aan. mijn ogen worden steeds slechter, blauwe plekken door dat vallen en stoten. Maar dit kan idd wel van de depressie komen. Want ja, als je veel op bed ligt ben je niet meer gewend om te bewegen. Maar ik probeer het wel.
Loop wel 20 keer per dag naar de WC, haha.

Mss toch proberen 's avonds een rondje te wandelen en even op mijn abdoer twist 5 proberen.
Hoe moe ik ook ben.

Maar de moeheid komt ook van de gedachten die ik heb. Er lopen 10001 gedachten ieder moment in mijn hoofd. Van zielige dieren t/m Friso. En dan mijn eigen problemen nog en die van mijn familie. En ik kan je zeggen, die zijn er veel.
Gelukkig kunnen we er mee omgaan.

Alleen jammer dat ik wel materiele steun van mijn ouders krijg maar emotioneel van echt niemand.

Maar ik zal niet verder zeuren. Ik moest het even kwijt.