Weer naar de psychiater geweest

Zo afgelopen vrijdag ben ik weer naar de psychiater geweest.

Eindelijk na 2,5 jaar heb ik een goede psychiater. Dit is een die luistert en met je meedenkt. En zélf ook nog eens denkt.
Je denkt natuurlijk: 'Maar dat doen dokters toch altijd ?' Nou, nee hoor.

De psychiater die ik 2,5 jaar heb gehad was een grassprietje. Hij blijft maar groeien en wordt bruin en sterft af.
Daar heb je dus niks aan.

 

 

Maar goed, het was een goed gesprek. Ik had eigenlijk die dag ook een afspraak met mijn cesar therapeute, maar dat is me te veel. 2 afspraken op 1 dag. Vandaar dat ik die verschoven heb.

 

Eindelijk een psychiater die aan mij vraagt hoe het met me gaat en waar ik last van heb. En dan ook nog eens geinterreseert. Dat ben ik niet gewend.

Ik heb een beetje te veel rare psychiaters en behandelaren gehad. Die ik zelf dingen moest vertellen over hun beroep en stoornissen en medicijnen. Maar daarover hier even niet.

 

Ze vroeg hoe mijn ellende eruit zag. Ik zei dat ik op 90 % ellende iedere dag zit. En ze vroeg of daar ook schommelingen in zitten. Die heb ik niet dus. Wel schommelingen naar boven de 95 % maarnaar beneden niet.

Alleen als ik bij mijn ouders ben, huilend vertellen, kan ik me beter voelen en zelfs met mijn vader onbedaarlijk lachen. En bij mijn nichtjes. Maar als ik naar huis ga is het alweer over.

 

Maar toch heb ik gisteren naar Brigitte Kaandorp gekeken en daar hebben we erg om gelachen en we blijven erom lachen. Terwijl ik thuis me depressief voel en ben en de hele dag slaap.

 

Maar goed, verder over het gesprek.

Ik heb erge angsten. Ik durf bijna niet naar buiten. Ik ben vorige week naar de lezing van Lowie van Gorp geweest over KanjerGuusje en dat was de 2e keer in 3 jaar tijd dat ik zo ver gefietst ben met vreselijke angst in mij.

 

Overdag durf ik zelfs niet in mijn huiskamer te zijn. Ik doe alleen de gordijnen 's morgens open voor de dieren want ik vind dat zij niet hoeven te lijden onder mijn licht en buitenangst. Dat zij nog wel een soort van dag- en nachtritme hebben.

Wat ik helemaal niet heb.

 

Daarna verdwijn ik weer in mijn slaapkamer en kom niet meer in de woonkamer. Alleen als de thuiszorg komt, dan moet ik wel, haha.

Maar dan is het ook veiliger. Maar soms doet ze de gordijnen net te ver open als ik niet snel genoeg ben en dan doe ik ze weer verder dicht.

 

En als ze weg is ga ik snel mijn slaapkamer weer in en de gordijnen dicht. Áls ze open staan, een kiertje.

Vandaar dat ik het ook rot vind dat het weer langer licht blijft en dat we straks weer de zomertijd hebben. Voor mij zou het beter zijn om in de tropen te worden. 6 uur lichten en weer om 6 uur donker. Ik ben wel eens in de tropen op vakantie geweest toen het allemaal nog goed met me ging en vrolijk en spontane meid was. En dan lag ik om kwart voor6nog in het zwembad in het licht en om 6 uur was het donker. Héérlijk is dat.

Ik kan ook blij zijn als de wintertijd weer begonnen is. Dat was vroeger niet zo. Maar ik hoop dat ik het in de toekomst weer allemaal anders zie.

 

Deze psychiater vroeg ook naar hoe mijn angsten eruit zien. Ik zei dat zij de eerste was die er ooit naar gevraagd had. Ik stond versteld.

Ik vertelde dat ik het gevoel heb dat alles om me heen in elkaar zakt en allemaal op mij.

En dat is vreselijk beangstigend. Of ik ook hartkloppingen had. Nou die heb ik ook. Duizelig, ja heb ik ook.

Jee zeg, allemaal dingen waar ik zelf nooit over nagedacht had. En zij vraagt daarnaar.

 

Dat was fijn om het eens een keer te vertellen.

 

Ze vroeg wat ik het eerste aan wil pakken.

 

Ik zei dat ik het liefste eerst aan mijn angsten wilde werken. Dat ik weer wat meer buiten durf e komen en de winkel in enzo. Boodschappen doen is voor mij ook niet leuk terwijl dat altijd een grote hobby van mij was. Nu bestel ik meestal alles via internet maar de gewone boodschappen moet je toch naar de winkel.

 

En ik wil graag weer eens op vakantie. Of eens alleen de deur uit wat verder van huis. Met de trein of de bus durf ik ook niet. Alleen met de taxi of deeltaxi.

 

Maar goed, we beginnen nu met een ander antidepressiva, Lexapro. Dat is ook een SSRI. Die heb ik al eerder gehad. Maar nog niet dit middel. Dat wou ik graag wel eens proberen vandaar dat ik ze gelijk heb opgehaald bij een andere apotheek, waar ik langs fietste. Waardoor mijn pa mijn andere medicijnen bij onze eigen afhaalpunt moest ophalen omdat ik anders niet meer op tijd kwam.

 

Als je, je pa niet had. Waar waren we dan.

 

Over de Orap, daar zijn we het er wel over eens dat dat middel voor mij niet zo goed is. Maar nu weet ik nog steeds niet of ik dat eens in de zoveel dagen een tabletje kan nemen of niet. Maar ik heb volgende week maandag weer een telefonisch consult en die week daarop een afspraak.

Wat een psychiater. Dat was bij mijn vorige niet zo.

 

Maar het was weer huilen en huilen. Dikke tranen.

 

Mensen die licht over een depressie denken moeten maar eens een uurtje voelen wat wij voelen. Dan weet je dat het niet houdbaar is. Het is geen houdbare melk toch ???? LOL.

 

 

 

Maar goed, het was wel weer huilen en huilen naar huis.

 

Maar nu hopen dat dit middel wel wat gaat doen en wat langer. Ik heb het gevoel van wel na 2 dagen. Want ik ben er al misselijk van en heb geen eetlust en heb nog meer hoofdpijn en ben meer depressief. En dat zijn allemaal bijwerkingen die erbij horen. Dat betekend dat het middel wel wat doet.

 

Nou ik ga nog even tv kijken, the Flying doctors en dan naar bed. Morgen komt de thuiszorg weer.

 

Liefs, Alisha.

 

 

 

 

De afgelopen week

Ja, het is weer zover. Ik moet over vorige week schrijven. Nog 1 week en dan dinsdag naar de psychiater. Maar ja, ik ben het meeste alweer vergeten. En zal alleen maar opschrijven wat ik ongeveer nog weet.

Zondag

Opgestaan en naar mijn ouders gegaan om te eten. Aangezien ik zelf eigenlijk niks eet. Ik bedoel klaarmaak, eet ik nog wel eens bij hun.
Het eten klaarmaken is een van de dingen die me niet lukken. Vervelend. Zelfs een klaarmaakmaaltijd in de magnetron ligt vaak zolang in de koelkast dat hij bol staat als ik hem opeten wil.

Zoals deze. Maar dan weer over tijd. Grin. Mjaa.

Aangezien ik niet een chef-kok heb die het eten voor me klaarmaakt.

Dus eten van mijn Albert Heijn.

*****************************

Daarna mijn vader gevraagd of hij me naar het zwembad wilde brengen. Ik wilde niet weer die ellende van vorige week. Dat de taxi 1 1/2 uur te laat kwam en ik mega in paniek was.

Maar goed. In paniek was ik toch. Zal wel ongeveer een >8 geweest zijn.
Toch gezwommen en om 5 uur naar huis.

Thuis gelijk geslapen. Ik was doodmoe weer eens.

's avonds, ik zou het niet meer weten. Oh ja, ik heb: 'My sisters keeper' gekeken. Hoewel ik hem al 3 a 4 keer gezien heb. Hij blijft mooi.

****************

Maandag

's morgens met mijn vader ons nieuw konijnenhok in elkaar gezet.
Nederlands

Engels ondertiteld

Daarna op bed gelegen en daarna in de tuin bezig geweest.

Mega geslapen 's avonds.

Ja, ik gebruik vaak het woord mega, kweenie, sopwoordje ???? eh stopwoord ?

Dinsdag

Dat betekende dus dat ik dinsdag helemaal uitgeput op bed lag en vrijwel de hele dag geslapen heb. Veel nachtmerries, eh, 'dag-hengsten' gehad.

Om 6 uur opgestaan en met mijn moeder op visite bij familie geweest.

Woensdag

Al om kwart over 9 naar mijn ouders toe. We gingen op familie bezoek in Amsterdam. Dus 2 uur rijden.

Mijn oom heeft rond de kerst een CVA gehad in Oostenrijk en zij en wij waren er eindelijk aan toe om op bezoek te gaan. Eerst kon hij niks. Daarna wat praten en met de ambulance naar Nederland gereden. Naar het ziekenhuis en daarna in een revalidatiecentrum.

Het was wel schrikken. Ik had alleen maar verwacht dat hij lichamelijk nog met een stok liep, maar dat was al niet meer zo.

Na een tijdje kwam ik erachter hoezeer hij veranderd was. Het was alsof ik mijn moeder zag.

Een heel ander karakter. Ik zal hier niet over uitbreiden, vanwege privé. Maar over mijn moeder zal ik nog wel eens wat vertellen hoezeer zij veranderd is.

*******************

Verder naar The Omen kijken. Weird ! Engerd !

Met Julia Stiles als zijn 'moeder'.

Kijk je 2 uur naar die film en loopt hij niet goed af ook. Hij loopt helemaal niet af.

Storie continues.

Nou ik denk niet dat ik daar naar ga kijken hoor. Brrr.

*******************

We hebben koffie gedronken en gegeten en gebabbeld. Toen gingen we weg en ik wilde nog even een foto van hun 4-en. Ook nog even een foto gemaakt op dezelfde plek als jaaaaaaaren geleden toen we daar ook waren en ik nog lekker slank was.

Ja, daarna eetstoornis (gehad). Gelukkig ben ik alweer 20 kilo afgevallen en kom in aanmerking voor een buikreconstructie. Maar dan moet ik eerst 2 jaar op hetzelfde gewicht zijn.

Maar ik denk dat ik maar naar een privé kliniek opzoek. Want ik heb speciaal geld ervoor gespaard. En ik kan niet eens meer rennen en springen. Omdat ik er zo veel last van heb van dat loshangend vel.

Daarna naar huis. Ehm, in de auto lag ik al te slapen. Ja, ik was doodmoe.
Daarna op de weg naar huis bij Diever langs naar mijn tante (ja weer familie, hahahaha) op bezoek.
En ik gevraagd of ik ook nog even naar de 'Henk ten Hoor' mocht.

Daar heb ik 2 bikini's gekocht. Natuurlijk pas ik de broekjes niet. Om, je weet wel, hihi.
Maar de bovenstukjes wel. Al hoewel, vrijdag had ik die ene mooie nog maar net een half uurtje aan en hij knapte al helemaal los. Stond ik daar in mijn blote tieten. Oké, ik had nog wel een hemdje aan. Maar stel je voor dat ik in het zwembad was.

WAAAAAAAAAAAAAAAAH, dan was ik gaan gillen.

Thuis op bed gedoken. Jeej wat was ik moe.

Volgens mij heb ik ook niets van de avond meegekregen. Nee, nu ik erover nadenk heb ik laat nog ff tv gekeken maar niet lang. Ik volgde niks.

Donderdag

Nou dat valt wel te raden.
Hele dag geslapen. Dag-hengsten en nat bed en natte kleding voor zover ik dat aanhad.

Vrijdag

Vrijdag moest ik naar de Cesar-therapeute. Dat was wel leuk.
Daar zal ik nog wel eens over vertellen waarom ik daar heen ga en wat ik daar doe.

's middags naar het zwembad geweest. Ja, wel met de taxi. Want fietsen, is me te eng. Ik ben wel naar de therapie gaan fietsen met mijn mooie Hello Kitty helm op. Dat durf ik nog net. Dat is nog veilig.

De taxi kwam om kwart over 4. En leuk want toen ik thuis de buurt in reed kwam ik net mijn ouders tegen die patat gingen halen. Ja, vrijdags patat-dag.
Ik zwaaien, maar ik dacht dat ze me niet hadden gezien. Bleek dat mijn moeder me wel had gezien.

Thuis mijn spullen neergepleurd en naar de apotheek gegaan. Ik kan maar 1 * per week mijn medicijnen voor de volgende week ophalen en dat is net op vrijdag tussen 2 en half 6. Dus als ik niet op tijd ben zit ik t/m maandagmorgen zonder. En dat kan ECHT nie.

Was fijn bij mijn ouders.

Vroeg naar huis gegaan, ik was doodmoe. Boodschappen gedaan en nog ff op bed gelegen.
's avonds weet ik niet meer. Volgens mij coma op bed. Pas laat er nog ff af geweest.

Zaterdag

Na die zware week mega moe, en de hele dag geslapen. Ik had graag naar het zwembad gewild (al hoewel ik er nog steeds met angst in mijn lijf en stress t/m heen ga. En Nick en Simon kwamen signeren bij de Mediamarkt.
Jammer, lukte ook niet.

Tegen 6sen opgestaan en wat in de tuin gedaan en naar mijn ouders 'Kinderen geen bezwaar kijken'. Dat doe ik iedere week.
Daarna, al is het maar 1 dag geleden weet ik echt niet meer.

Nu stop ik. Ik ben moe.

Doeg, Alish/Sofie

18 maart Weer zo'n dag

Weer een typische onze familie dag.

Ik werd om 8.00 uur gebeld dus....
Ik dacht, 'Het is weer zover'.
Mijn moeder, TIA of epilepsie of pseudo-epilepsie. Moeten we weer de doktersdienst bellen of gelijk de ambulance.

Wij mogen gelijk de ambulance bellen aangezien mijn moeder daar goed bekend is.
We hebben zelfs al overleg gehad met de burgemeester van Groningen over het ambulancebeleid.
Maar dat was al een hele tijd geleden.

Na de laatste TIA, waarbij 2 ambulances voor de deur stonden en een hele toestand, waarbij ze binnengebracht is met het vermoeden van een CVA, beroerte, is er afgesproken dat we gelijk mogen bellen.