Zoals boven, eigenlijk heb ik de kerstdagen vrijwel doorgeslapen.
Op dinsdag 's morgens toch maar opgestaan om naar mijn ouders te gaan om te eten, brunchen welgezegd. Wow, wat gebruik ik enkele dure woorden soms zeg. Ik sta er versteld van. Haha.
Ik had ook wel zin in zo'n kaiser broodje, er waren er 4 en we waren met 3. Nou niet dus. Ik weet niet waar ze gebleven zijn maar het was gelukkig dat ik mijn eigen brood meehad want anders had ik alleen soep gehad en ijs.
Daarna naar huis en naar bed gegaan. Want om 4 uur zou ik opgehaald worden om naar mijn broertje en zijn gezinnetje te gaan.
Gelukkig heb ik wel even geslapen want ik was doodmoe.
Ik denk toch dat het aan mijn nieuwe medicatie ligt. Ik gebruik nu weer orap (antipsychotica, maar ik ben niet psychotisch) om het in mijn hoofd wat rustiger te maken.
En nu herinner ik me dat ik dat 6 jaar geleden ook al gebruikt had en erge bijwerkingen had. Ik weet niet of dat zo was maar het was precies hetzelfde.
Mega onrustige benen. Niet stil kunnen zitten en liggen.
En ontzettend moe. En de depressie werd ontzettend erg net zoals nu.
Ik dacht dat dat kwam doordat ik een virus had gehad 2 weken geleden, eh 3 weken.
En omdat het erg erg met mijn moeder geweest was. Ze was er bijna niet meer geweest. Ik heb haar uit een BDE, bijna dood ervaring gehaald. Tenminste geprobeerd en ze kwam weer terug.
Maar daarover in mijn blog over mijn moeder.
Dus ik ben geminderd en uiteindelijk vandaag helemaal gestopt. Nou mijn benen doen weer normaal. Maar ben nog doodmoe. Maar ga morgen de huisarts bellen om te zeggen dat ik een afspraak wil hebben. Mss kan ik dan vrijdag nog terecht. Tenminste als ze er dan is. En anders volgende week.
En dan maar weer beginnen met mijn eerste AD, Paroxetine. Proberen of dan nog wat uitmaakt. Aangezien ik na 5 AD wel uitbehandeld ben zeggen ze.
Nou daar ga ik niet mee akkoord. Anders is het wel op. Dan vecht ik niet meer. Mijn euthanasie verklaring en aanvraag is al ingediend dus kunnen ze op zoek. Ik wil dit niet meer.
In 1999 ben ik begonnen met behoorlijk depressief zijn en we zijn nu 13 jaar later en het is nog hetzelfde.
Maar goed. Bij mijn broertje was het eerst heel leuk. Wel weer wat saggerijn zoals ieder jaar. Ik kan me geen kerst herinneren dat er geen ruzie was.
Daarna gingen mijn vader en broertje eten halen. Dat ging voor het eerst normaal. Ja, dat kan ook he ?
Toen ze weg halen ging mijn schoonzusje tekeer tegen mijn nichtje van 5 die graag haar jurkje uit wilde doen. Nou waarom niet ? Zij heeft toch ook kerst ?
En mijn moeder kan daar niet tegen en als er wat aan de hand is kan ze in een epilepsie-aanval komen en als we pech hebben een pseudo-epilepsie en met een TIA als gevolg. Dus mijn moeder zei er wat van.
En daarna zat ze heel zielig op de bank. Ik dacht, dat we maar naar huis moesten gaan want ik wou niet hetzelfde verhaal als 2 weken geleden.
Mijn broertje kwam thuis en die heeft de boel gesust. En we gingen eten. Dat was wel leuk om het zo maar te zeggen. Eigenlijk bemoei ik me alleen maar met de kinderen want met de groten kan ik niet zo overweg. Ik snap ze gewoon niet.
Na het eten tv kijken. ik had een DVD gemaakt met allemaal kerst bloopers. Ik dacht dat ze dat wel leuk zouden vinden, nou niet dus. Dus verspilde moeite. Dat doe ik ook niet meer.
Alleen mijn schoonzusje en mijn nichtje vonden het wel leuk. En ik dus.
En ik ben er uuuuren mee bezig geweest.
Daarna mijn broertje over mijn nieuwe laptop. Omdat ik mijn gedownloade films niet kan branden. En waarom en dat ging maar door en bleef maar doorgaan. Zoals altijd.
Dus ik kwaad en mijn duur gebrande DVD helemaal kapot gemaakt.
gedelete.
Verder de hele woensdag geslapen, Ik was kapot. En 's avonds toch nog naar mijnouders gegaan om een hapje te eten. Ik wou eerst niet maar ik dacht dat ik er toch maar even uit moest. En weer de hele tijd op de bank gelegen. Dus maar naar huis en gelijk weer op bed.
Tegen half 12 wakker, sjit, ik had naar Harry Potter willen kijken. Maar ach, tv kijken lukt me sinds die medicijnen ook al niet meer.
Dus nog even achter de pc een nieuwe camera kopen. En de konijnen verzorgd en naar bed gegaan. Logisch dat ik nu niet meer kan slapen. Maar ik ga nu maar naar bed want de thuiszorg staat om 9 uur weer voor de deur en wil er dan wel in. Haha.
Du kan ik nog even een paar uurtjes slapen. Hoop ik en dan maar weer aan het werk.
Niet dat we veel doen want ik kan niet zoveel aan.
Maar in ieder geval de huisarts bellen, Lentis, Ziggo voor de nieuwe router (dat moeten zij maar installeren want dan krijgen we hetelfde gedoe). En mss als er tijd is naar de brillenwinkel voor een nieuwe bril.
Want aangezien ik niet alleen durf zal er iemand mee moeten.
En anders dan toch mijn vader maar die moet weer oppassen. en dan zeggen dat hij zoveel voor mij moet doen. Terwijl hij uren iedere week aan mijn broertje en zijn gezin kwijt is en hun (nou mijn broek zakte hier echt van bij af, zelfs mijn onderbroek had ik moeite om omhoog te houden) wintersportvakantie te betalen.
Gedelete.
Sorry, voor mijn gezeur. Maar anders kon ik niet slapen.
Groet, Alisha.