Naar de cesar-therapeut geweest en weer zo'n hoofdpijn

29-3

Vandaag weer naar de cesar-therapeute geweest.
Ik ga daar al sinds mei vorig jaar heen omdat ik na 2 keer een leuk rolschaats rondje mijn rug te veel belast heb. Hij gaat vaak vast zitten en doe daar oefeningen en thuis.
Nu zit hij niet meer zo vaak vast. Soms sta ik even gebukt en ja hoor, lol, sta ik weer vast. Kan ik niet meer omhoog komen, en eigenlijk is dat wel grappig.
Dus rolschaatsen heb ik niet meer gedaan.

 

Ook heb ik vorig jaar zomer ongeveer 5 maanden achter elkaar zonder een dag rust, hoofdpijn gehad, gepaard met mega misselijkheid. Toen heb ik een tijdje dry-needling fysiotherapie gehad en werd het minder tot het ophield.

Maar dat deed zo'n pijn dat ik er eindelijk mee opgehouden ben. En ook vond ik het niet zo fijn dat ik bij een man zat. Ik hou er niet zo van dat iemand aan me zit.
Wat leed binnen korte tijd weer tot hoofdpijn. Wat ook niet meehielp was dat ik een tijdje daarna met nieuwe medicijnen begon en de bijwerkingen hoofdpijn gaven.

Na een week was de hoofdpijn weer in de hand.

Dat duurde niet lang want de hoofdpijn was snel weer terug. Vooral de misselijkheid vind ik vreselijk. Dan moet ik op bed liggen, maar dat doe ik toch al door mijn ziekte, maar dan zelfs 's avonds en kan ik niet eten.
Toen heb ik besloten om bij de collega van mijn cesar-therapeute stoelmassage te doen.

Maar dat was niet zo'n succes.
Het was een hele fijne mevrouw en ze was heel aardig. En begreep dat ik niet zo goed tegen veranderingen kan en aanrakingen.
Het vervelende vond ik dat de stagiere in de andere kamer bleef zitten waardoor ik niet alleen mijn verhaal kon doen. Maar ja. Ik heb dat besproken met mijn eigen therapeute en die zei dat ik dat gewoon had kunnen zeggen.

Ze ging van boven naar beneden beide kanten van mijn rug. Op zich was het wel fijn maar toch vond ik het eng. Ik kon me in het begin ook niet ontspannen maar dat lukte me later wel.

Ze vroeg of ik het eerst met mijn eigen therapeute wou bespreken of ik een nieuwe afspraak wou hebben of dat ik toch een nieuwe afspraak wilde maken. Dat heb ik gedaan.

Maar naarmate de tijd verstreek werd ik er steeds meer zenuwachtig van en heb ik uiteindelijk op de dag zelf toch maar afgebeld.