Wij weer gedroomd

Wij weer gedroomd.

Wij net als vroeger maar toch als nu. G\rooot maar klein. op vakantie met ouders in de auto broertje voorin moedre en ik achterin. Wij naar de bergen toe.
Beetje wakker worden. Ik met vader praten. Kan jij wel zien waar we naar toe gaan ? jij wel kikken ? wij geen ongeluk ?

wij langs de skibanen waar wij ;in de winter skieen langs de hellingen en opeens ik honden zien, hele enge met hele grote hoofden. mijn vader zegt oh zei wolven. hij zegt zij zijn gebaaarddcvlijk. ik zeg waar 2 zijn zijn meer. ik bang wij doorrijden heel hard en in kuilen en doorrijden wij daphne jongejans gezien zij in luchtballon. Zij zoietrds als laura doen door de world. in the sky.
We don;'t wanne dream like it. We got scared. wij nu abba branden op dvd. wij aan moeder geeft.

oh ik moe, ik weer slapen. wil haary potter kijken ik was te dmoee. wij nadenken over loweie van gorp. hij lezing. ik heengaan in groningen. ik verstroooorde rouw. ik wil therapie voor.

wij opa terug em moeder bde gehad. huillllllllllll !

ik denk ik overspannen zijn. zoveel slapen zobveeele op bed liggen ik maar 2 kerstkaartje s oper dag schrijven ik moe.

doeggggg

Ally.

Een goede dag gehad, maar wel verdrietig, en zenuwachtig voor morgen

Ja, dat was een goede dag voor mijn doen.

Gisteravond laat gaan slapen. Voor mijn doen normaal.
Ik heb nou eenmaal een dagangst en meer.
Vandaar dat ik leef op de avonden dat het donker is.
Nou, niet alleen als het donker is. Maar het liefst vanaf een uur of half 9.

Maar oke, mijn dagje.

Vanmorgen door de wekker heengeslapen. Ik had mijn mobiel met mijn alarm op de oplader staan in de keuken en normaal maakt mijn kat mij wel vroeg wakker omdat het weer eens zover is dat ze eten wil.

 

 

Daar kwam mijn kat

 

 

Daar ben ik dus gewoon doorheengeslapen.

Maar gelukkig net op tijd wakker, nog even soezen en dan opstaan want ik moest om 10:25 bij mijn vader zijn.
Ik ga dan met mijn moeder zwemmen. Ze heeft 1 op 1 begeleiding nodig omdat ze epilepsie heeft.

Daarna was ik doodmoe en ben gelijk gaan slapen.

Daarna moest ik weer naar het zwembad, nu een ander. want ik geef zwemles.
Nog een van de weinige dingen die ik doe waar ik nog (hoeheetdatwoorrrr?) voldoening uit krijg.

Dat was leuk.

Ik heb nog een kind alleen genomen om te oefenen met onder water zwemmen. Hij kan goed onder water zwemmen maar als hij door het gat heen moet dan stopt hij.

Daarna naar mijn maatje, ik heb een hele week niks van me laten horen omdat ik kwaad op hem was. logisch als je 's nachts om 3 uur gevraagd wordt om nog even gebeld te worden voor te praten. waardoor IK tot half 6 wakker heb gelegen.

Maar goed, dat vertel ik een andere keer.

Tegen half 10 was ik thuis. en een beetje chillen en tv kijken. En pc'en. Nog naar 'Grenzeloos verliefd' gekeken wat ik op DVD heb opgenomen. Aangezien ik gek ben op verre landen en culturen. En hoop in de toekomst als mijn angsten weg zijn of in ieder geval verminderd. Dat ik dan weer op vakantie kan gaan.

Ik durf nu nog niet eens meer dan 3 km van mijn huis zonder mijn ouders.

Mja.

En het ging over Mexico. Nou als er een land is waar ik gek op ben is het wel Mexico. alhoewel ???? Er zijn nog veel meer.

Maar als je dit ziet, dan wil je er toch gelijk heen ?

 

Maar goed. Morgen naar de huisarts.
Het ging vorige week zo slecht dat ik trigger.................. niet vertel.

En ik heb van ellende medicijnen op internet besteld maar sjippies, ik heb een recept nodig.
Dus ik de huisarts de volgende dag gebeld en dat verteld wat er weer eens gebeurde.

Huilen, huilen, huilen, huilen.
De volgende dag weer gebeld. Ik kreeg de engste aan de telefoon. Maar de rest was er niet maar ze heeft me goed geholpen.

Dus ik heb weer een afspraak gekregen om over de medicijnen te hebben en heeeeeeeel misschien wil ze toch eindelijk wat voorschrijven aangezien ik geen psychiater heb. En toen ik die WEL had deed deze ook niks.

Ik zei ook dat ik nu ook mijn behandelverbod meeneem en mijn aanvraag voor euthanasie.

Het klinkt voor mensen zonder een psychische aandoening stom en onnatuurlijk. Maar als je 95 % van de dag ellende in je hoofd hebt en ook al doe je iets leuks dan zit het er nog. Het is nooit weg.
Daarom slaap ik ook zo graag.

Maar dan krijg ik weer nachtmerries en daghengsten.

Maar vanmiddag even goed en heel diep geslapen.

Het is laat en moet naar bed toe.

Ik ga nog ff nintendoën.

Ben benieuwd wat de huisarts morgen zegt.

Zenuwen.

Mijn week, weer veel geslapen

Ja, weer veel geslapen deze week.

Over vorige week.

Op maandag naar de huisarts geweest. Ik had een dubbele afspraak. Zoals meestal.
En ja, ik kom er vaak. Eigenlijk iedere week, of bel een paar keer per week omdat ik het niet meer zie zitten.

Dat is ook afgesproken. Ze hebben liever dat ik langskom als het niet goed gaat of bel dan
triggerrrrr

dat ik alsnog langs moet komen om gehecht te worden.
Maar meestal laat ik me al niet meer hechten en plak ik mijn wonden zelf dicht.
En aangezien ik allergisch geworden ben voor pleisters krijg ik gelijk een allergische reactie waardoor ik ontstekingen krijg. Maja.

Vandaar mijn zeer frequent contact met de huisarts.

Ik moet nog schrijven over mijn gesprek met het UCP. Ik heb deze week wel een klacht, ehem, van zo'n 6 kantjes naar de zorgverzekeraar gestuurd.
Maar in zo'n rare volgorde en maar zo'n 50 %  van wat ik wilde gaan opschrijven.
Daar had ik de energie niet voor en dat heb ik er ook bijgeschreven.

Maar goed. Nu bleek dus dat het UCP, de huisarts had verzocht om mij terug naar Lentis (GGZ Groningen) te sturen.
Nou dat gaat echt niet gebeuren.
Hoe kapot ze me hebben gemaakt. Dat leidt tot zelfmoord en daar zit ik al dicht tegen aan.

Dus ik had ook al gezegd dat ik niet meer voor mijn hoge bloeddruk behandeld wilde worden want dat ik genoeg had van de hulpverlening.
En dat ik ook al een niet-behandel-verbod verklaring heb ondertekend. En over euthanasie, ja ik weet het nog niet.
De ene keer wil ik zo snel mogelijk. De andere keer wil ik nog niet.
In ieder geval heb ik al een jaar de papieren in huis en heb ik al een niet-reanimeren ketting om.
Bovendien wil ik niet eindigen zoals prins Friso.

Ik heb een moeder met NAH en zo wil ik niet eindigen.

IK WIL GEWOON GEHOLPEN WORDEN EN IN IEDER GEVAL SERIEUS !!!!

********************

Maar nu moet ik eerlijk zeggen dat mijn huisarts mij wel serieus neemt. En nu gaat zij contact opnemen met mijn vorige behandelaar bij PsyQ. De beste behandelaar die je maar kan krijgen.
En de liefste.

Maar ik kan geen teleurstelling meer aan. Ik heb er teveel gehad de afgelopen 2,5 jaar. De een na de ander.

Maar goed. Ik heb sindsdien mijn telefoon uitstaan en ook mijn mobiel. Dus de huisarts kan mij ook niet bereiken. Alleen mijn ouders en een paar anderen die mijn ander nummer hebben.

Ik kan het niet aan.

Zodra ik eraan toe ben zal ik wel weer contact opnemen maar nu ben ik kapoet.

 

 

Alish.

 

 

 

Verder zijn er weer de zware dingen gebeurd met mijn moeder. Waardoor ik dacht dat ze dood ging. Maar dat staat op mijn ander blog. Dit blog gaat over mij.

 

 

En gisteren zou ik naar ze toe om te eten. Maar dan ben ik 3 kwartier bezig om me klaar te maken omdat ik aldoor in de war raak. En dan belt ze me weer.

Nou dan ga ik door jet lint.

Dan weet ik helemaal niet meer wat ik moet doen.

 

Moet ik nog naar de wc ? Moet ik me nog wassen ? En weet ik wat al meer.

 

Dus weer slaan tegen mijn hoofd. En tegen de lantaarnpaal bonken. Ik wil dat niet. Maar ben dan zo hopeloos en agressief tegen mezelf dat ik het allemaal niet meer weet.

Dan MOET ik mezelf pijn doen.

 

Dus weer de hele avond hoofdpijn gehad. Maja, dat heb ik al sinds juni of zo. Vrijwel iedere dag en de hele dag door hoofdpijn tot misselijk aan toe.

 

Maar liever die hoofdpijn dan die depressie. Die is helemaal niet te harden dan heb ik liever pijn. Dat lijdt even af.

 

Maar goed, dus veel geslapen deze week. Gemiddeld 10 uur per dag ???? Neej, 12-14 uur .

 

En zweten van de angsten en nachtmerries en rot dromen.

 

Maar goed. Ik voel me nu wat beter en ga tv kijken.

 

Doeiiiii.

 

 

En, morgen Kinderen voor Kinderen op tv. Daar heb ik zin in.

De CD is top !

 

 

Soof.

Wat is het leven met een depressie ?

Dit is een verkeerde openingstitel.

Met een depressie heb je geen leven. Je bestaat en verder is dat het.

Hoe zien mijn dagen eruit ?

Ik word vroeg wakker gemaakt door mijn kat. Dan wil ze om half 6 al eten en naar buiten. dat doe ik dus niet.
Dan tegen 8 uur maakt ze me weer wakker en geef ik haar eten en doe ik haar naar buiten. Ondertussen maken mijn konijnen een mega lawaai, haha. Zij willen ook wat.
Dus zei ook wat aandacht en lekkere snoepjes.

Ondertussen heb ik mijn medicatie al gehad. Dan is het dus een half uur wachten tot ik wat rustiger word in mijn hoofd.

Dan weer terug naar bed. Als ik tenminste niet ergens heen moet of de thuiszorg komt.
Zij komt op maandag en donderdag morgen. Daarna ben ik gesloopt en lig in coma op bed.
Verder ga ik naar de huisarts, gemiddeld iedere week, en mijn cesartherapeut. En 1 keer in de week zwemles geven.
Dat was het wel zo ongeveer.
Oh ja, ook nog naar de apotheek en boodschappen doen.

Er zijn dagen dat ik niet eens naar buiten kom. Logisch, ik heb ook nog buitenangst. Ongeveer zit ik 23 uur per dag binnen inhuis.
Tevens zijn er dagen dat ik niet eens een mens spreek. Alleen maar mijn dieren. Die ik koester tot op het bot.

Dieren doen je geen pijn, mensen wel.

Overdag doe ik mijn konijnen 's middags even uit de kooi en rond een uur of 4 even weer in de kooi. Dan sta ik rond half 7 op en dan begint mijn dag.
's Avonds is het enige moment dat ik me een beetje beter voel.

Ik kan je vertellen dat het bestaan met een depressie een XXXX is.

Je kunt niks. Je voelt je altijd maar kut. Je bent vrijwel altijd alleen, maar dat is fijn.
Zelfs een afwas lukt niet. De was ligt dagen in de wasmachine.
Die haal ik eruit als de thuiszorg komt. Omdat ik altijd maar bang ben. En 's avonds een beetje chil.

En dan begrijpt niemand je ook nog. Alleen een paar goede vrienden die ook in de psychiatrie zijn beland.

Dat is maar goed ook.

 

Maar een béétje begrip zou veel schelen.

 

Alish.

Onestat

Mijn dag 2

Ik ben jarig. Hele dag depressief op bed. Cijfer 2,5

Tegen 17:00 eindelijk op kunnen staan. Cupcakes gemaakt. Ik dacht, 'zal ik een taart kopen of cakejes maken ?'.
Dat leek me leuker.
Toen het moment darr was dacht ik dat ik maar naar de winkel ging om gewoon maar een taart te kopen, het koste me teveel moeite, maar heb het toch gedaan. 'Trots'.
Ze zijn goed gelukt en heb ze mooi versierd. Foto's komen nog.

Trouwens niet een echte verjaardag. alleen mijn ouders en mijn broertje en zijn gezinnetje. Ik heb al jaren mijn verjaardag afgezworen. En vier het ook altijd bij mijn broertje thuis.

Al vanaf 2006 geloof ik. In mijn eerste opname.

De avond was leuk. Ik kan wel zeggen een 6,5. Dat heb ik zeker in nou 6 jaar niet gehad.
Ik bedoel dus hoger dan een 6,5.

Tja.

Mijn dagen

Mijn dagen

          Van de psychiater moest ik vanaf nu bijhouden hoe mijn dagen zijn. Hoe ik me voel en wat ik doe en hoe lang ik op bed lig en hoe lang ik naar buiten ga op een dag.

          Óf in uberhaupt wel naar buiten ga.  Aangezien ik dagen heb dat ik alleen maar naar buiten ga om mijn kat naar buiten te doen en naar binnen te doen.

En vele dagen in de week dat ik zelfs geen mens spreek op een dag. Alleen maar mijn dieren. 

Vorige week:

Dinsdag:

Naar de psychiater geweest:

Gesprek ging wel goed maar zo veel stress dat ik daarna gelijk weer naar de huisarts ben geweest. Ik had mega snijdrang. Een gesprekje met de doktersassistente gekregen. Daarna was de stress minder.

Ik geloof dat S mij gebeld heeft waardoor ik de rest van mijn stress kwijt kon. En ik heb geslapen. Nachtmerries gehad. Ik werd wakker en ik dacht dat ik al naar bed kon. Dat bleek niet zo. Ik had afgesproken dat ik bij mijn maatje zou slapen. Daar baalde ik van. Maar ik had het al beloofd.

Cijfer gevoel: 4

Cijfer dingen gedaan: 5

Cijfer ’s avonds: eerst 4, later 5

         Woensdag:

Nachtmerries gehad, vroeg naar huis gegaan. Gelijk naar bed. Was doodmoe. Ben altijd te vroeg wakker. Ik kijk op mijn horloge op de wc en eigenlijk weet ik het al, kwart over 5.

Thuis de dieren verzorgd en naar bed gegaan. Heel erg moe.

Aangezien ik dit een week later schrijf weet ik niet alles meer.

Deze week

Maandag:  

Thuiszorg geweest. Ik weet niet meer wat we gedaan hebben. Ik wou met mijn financiën bezig. Eerst alles gezocht wat ik al opgeschreven had. Dat kon ik niet vinden. Dus eerst alle rekeningen willen betalen. Maar ik was mijn spullen kwijt. En ze liggen altijd op dezelfde plek dus ik was helemaal in de war. Ik had bedacht om mss naar het zwembad te gaan. Nu had ik een excuus om niet te gaan. Ik moest mijn stress kwijt om te gaan slapen. Mega geslapen. En gedroomd.

Ik weet niet meer hoe laat ik opgestaan ben. Ik geloof tegen 18:30. Ik moest nog naar de winkel.

Om half 8 begon Bondi-rescue op tv en daartussen ben ik nog even in de tuin bezig geweest.

Cijfers en gevoel weet ik niet meer. Wel op bed even een 2. En toen ik naar de winkel fietste even 5 min een 6. Nou dat is lang niet gebeurd.

Tijdens Bondi belde S. Heb meer dan een uur met haar gesproken. Toen kon ik er weer een beetje tegen. En de nodige tranen zijn natuurlijk weer gevallen. We zijn beiden behoorlijk psychiatrisch ziek maar ondanks de ellende die deze afschuwelijke ziekte veroorzaakt hebben we toch kunnen lachen om de ellende. En ik zal die triggers niet opschrijven, het zijn o.a. am en je kunt de rest wel raden.

Daarna op bed gegaan. Geslapen en wilde niet meer uit bed. Maar ik moest wel. Mijn konijnen moesten er nog uit. Dat was heel moeilijk om te doen. Zo moe en zo rot voelen om de rest van mijn leven verder te slapen toch opgestaan tegen half 10 of zo.

TV gekeken, DVD.

Het programma ‘Kijken in de ziel’, over artsen gemist. Het ging ook een stukje over mensen met een doodswens hoorde ik later op twitter.

Gelukkig kwam de herhaling vandaag op tv en heb het opgenomen en zal het op youtube zetten.

Tegen half 3 op bed. Doodmoe, maar dat is het beste stukje van de dag. En waarom moet ik me er steeds tegen verzetten om op tijd op bed te gaan en op tijd op te staan als dat alleen maar met gillen en schreeuwen gaat ?  

Van de angst en alles wat er bij hoort.

Nou dat HOORT er niet bij. Maar zo is het leven, eh bestaan, voor mij wel.

De dagen zijn het ergste. Overdag vind ik eng. Ik heb het liefste ook de hele dag de gordijnen dicht en dat doe ik ook meestal. Alleen voor de planten doe ik ze nog wel eens open en voor mijn konijnen vind ik dat ik het moet doen.

In mijn 2 vorige opnames had ik ook altijd de gordijnen dicht. Alleen deed de schoonmaakster ze steeds weer open en dan moest ik ze weer dicht doen. Mijn psycholoog uit het UCP (Universitair Centrum Psychiatrie) van het UMCG zei eens tegen mij dat hij dacht dat ik lichtangst had of zo. Ik snap het niet. Ik was vroeger altijd buiten. De grootste zonaanbidder die er was.

ZÓ ENG. 

En bij naar bed gaan weer zo vreselijk gevoel.

Cijfer 2. Ik kan er niet meer van maken.

Dinsdag:  

Opgestaan, kat eten gegeven en later naar buiten gedaan. Heel erg moe. Veel nachtmerries. Maar gisteravond met S hebben we bedacht dat het daghengsten zijn en ’s nachts nachtmerries, hihi. Ja, je moet er maar een grapje van maken. Anders kom je geen enkele dag meer door. 

Ik ga even ‘Het kleine huis kijken’. Ja dat hoort er ook bij. Alsof ik ze niet allemaal (nou mss heb ik er wel een paar gemist) niet allemaal al zo’n 15 keer of meer gezien heb. Haha.

Maar het blijft leuk.

          Hele dag geslapen, veel hengsten zijn voorbijgekomen, nat bed.

Opgestaan tegen half 5 omdat ik de Olympische spelen wilde zien.

Was zeer moeilijk. Heb er 30 minuten over gedaan. Maar goed.

Verder tv gekeken, de konijnen gedaan, weer niet gegeten, alleen wat brood en ijs.

Nu gaat het wel. Cijfer nu: 4.5 

Morgen zien we wel. 

BTW, ik heb mijn verjaardagscadeautjes alvast besteld omdat ik hoorde van mijn moeder dat ik zaterdag jarig ben. Ja, ik wist wel welke dag, maar ik dacht dat dat nog weken duurde. Niet dus. 

Slaap ze.

Alisha.