De diëtiste is geweest

 Vandaag was een drukke dag.

Al om 09.00 uur kwam mijn inval-thuisbegeleiding. 

Omdat mijn eigen begeleiding op vakantie was kwam een andere. Normaal komt ze om 11.15 u, dus dit was erg vroeg. Ze was al een keertje geweest, vorig jaar, maar dat wist ik niet meer tot ik haar zag.

Ze was zó druk. Dat ben ik niet gewend. Op alles wat ik liet zien, was het 'Oh wat mooi, en Oh, wat leuk.' Als ik ergens niet tegen kan is het dat wel. 

Omdat door alle vrije dagen mijn was opgelopen was, (Ik heb nog was in de wasmand liggen van vorig jaar zomer.) moesten wel met de was bezig. Ook de afwas moest gedaan en de planten hadden ook al zo'n 2 weken geen water gehad.

Dus ik liet haar de planten water geven, en ondertussen begon ik met de was afhalen. Daarna de was opgehangen. (Ik doe wel alleen de was in de wasmachine, maar heb hulp nodig bij het ophangen.)

En toen, 'Oh, wat heb je mooie sokken, en Oh, wat een mooie kerst-trui'.' 🤶 Irritatie alom. 😩

Daarna hebben we af gewassen. We hadden niet veel tijd meer. Maar ze zei dat we de hele afwas wel zouden doen. Dat lukt mij niet dus ik zei dat we maar een beetje zouden doen.

De afwas geeft mij zoveel stress dat we ook maar zo'n 1x per 3 weken afwassen. Ik gebruik altijd dezelfde bordjes en kopjes en bestek, als ik geen schone meer heb.

En kan je nagaan. Vroeger bij mijn ouders was een van mijn grote hobby's afwassen. Spelen met water. Wie wil dat niet ?

Daarna lekker naar bed gegaan. Gelukkig kon ik nog even slapen. Wel klote gedroomd. But what's new.

Toen kwam om kwart over 2 de diëtiste, ik dacht om kwart voor 2, dus dat was een 'bummer'. Veel stress in bed. Maar even op Facebook geweest.

We hebben gesproken, ze had niet actueel mijn etens-lijstje. (Die ik wel naar mijn huisarts had gestuurd, en zij die weer in de verwijsbrief).

Ze praatte heel erg hard. En ook dáár kan ik niet tegen. Ze was ook erg jong nog. (Ook daar heb ik niet zoveel mee).

Het was lastig voor mij om veel te vertellen. Ik ken haar niet. Ik heb geen vertrouwensband met haar.

Uiteindelijk zou ze mijn eetlijstje nog doornemen, en mij een voeding-advies mailen. En dan na een maand wil ze mij even mailen om te vragen hoe het gaat. Ik heb ook over Arfid gehad. Nou ja, ík dan. Zij reageerde daar niet echt op geloof ik. 

Ik heb haar en hun bedrijf ook op Linkedn opgezocht, en daar stond niks over Arfid op. Op de Facebook pagina van Over leven met ARFID hadden ze mij het advies gegeven in een gespecialiseerde diëtist die bekend is met ARFID.

Maar goed. 'S avonds had ik al een mailtje terug.

Goedemiddag Alisha,

Ik heb de voedingslijsten die jij hebt bijgehouden even doorgekeken, bedankt voor het bijhouden!
Omdat jouw voedingspatroon volgensmij erg afhangt van het moment en hoe jij je voelt lijkt het mij niet zinvol om een voedingsadvies op te stellen.

Wel heb ik in de bijlage een document bijgevoegd waarbij per productsoort is aangegeven hoeveel koolhydraten iets bevat. Het zou mooi zijn om te kiezen voor de producten met de minste koolhydraten. Wellicht dat dit document jou kan helpen met kiezen voor producten waar niet te veel koolhydraten in zitten, maar waar jij op dat moment wel zin in hebt.

Daarnaast zou het ook mooi zijn om te proberen om regelmatig te eten. Dit hoeven geen grote porties te zijn, dit kunnen ook kleinere porties zijn. Bijvoorbeeld om de 2 uur. Ditzelfde geldt ook voor het drinken. Het zou mooi zijn als het lukt om 1,5-2 liter te drinken per dag.

Mocht je nog vragen en/of onduidelijkheden hebben, dan hoor ik dit graag.

Heel veel succes!

Met vriendelijke groet,

diëtist Diëtheek

Maar ik heb dat een beetje doorgelezen, en dat is te ingewikkeld voor mij alleen. Dus ik ga morgen wel even met de GGZ hierover praten. 

Want alleen kom ik hier niet uit. En om de 2 uur eten of drinken lukt mij niet. Ik lig (als ik geen afspraak heb) 12 uur per dag op bed. En dan drink ik alleen maar 8 slokjes ontbijtdrank bij mijn medicijnen. En ook drink ik dan vrijwel niet omdat ik anders aldoor naar de WC moet, en ik dat vervelend vind.

Maar wel fijn dat mijn vader aan mij vroeg hoe het geweest was, Meestal vraagt hij niet naar zulke dingen. Ik liet hem ook wat over ARFID lezen. 

Ik schreef op Twitter:

Ik heb net mijn vader laten lezen wat ik denk dat ik heb. #Arfid Hij reageert ‘Ingewikkelde ziekte.’ En dat is het. Was mijn moeder er nog maar. Dan kon ik herinneringen ophalen enzo van vroeger. Dan bleek het wat duidelijker.

Tja, gelukkig kan ik morgen naar de GGZ.

Ik moet weer spuien.

Vanavond heb ik dit gegeten. Soort van aardappeldingetjes met appelen witlof. Héél klein beetje witlof. Meer appeltjes. Oh ja, ik vertelde haar dat ik tegenwoordig rauwkost koop. En dat ik afgelopen week 4 ienimini hapjes rauwkost had gehad. Daar was ze héél tevreden over. Dat deed me wel goed.

Een van de weinige dingen die ik lust.

Liefs, Alish 💜

Mijn eetstoornis Arfid



Morgen komt de diëtiste bij mij thuis. Ik zei dat (probeerde) tegen mijn vader. 

Bij de GGZ vonden ze dat ik dat wel tegen mijn vader kon zeggen, omdat hij mij mijn hele leven kent met mijn problemen met eten. Maar ik durf dat toch niet te zeggen. Hij begrijpt dat toch niet. Hij zei ook alleen maar ‘ Mooi.’

Ik denk dat hij denkt dat zij komt omdat ik overgewicht heb. Maar zij komt om mij te helpen met eten. Omdat ik last heb met rare kleuren van eten, de geuren die mij niet aanstaan. Dat ik bijna niks lust. Ik zei tegen mijn huisarts en de GGZ dat ik denk dat ik #Arfid heb. Een selectieve eetstoornis. 

Arfid

En een eetstoornis met drang naar eten. Ik heb nooit honger. Ik eet overdag (alleen als mijn thuisbegeleiding komt) niks. Alleen 8 slokjes ontbijtdrank voor mijn medicijnen 💊. En als ik ‘s avonds ga eten wordt er wat getriggerd in mijn hoofd. Dan kan ik niet stoppen. 

Ik ben 2 x eerder bij een diëtiste geweest. Ook 1 x bij #PsyQ. Maar die zei alleen maar dat ik minder koekjes 🍪 en ijs 🍦 moest eten. Toen werd ik nog zwaarder. Ook heb ik #BingeEatingDisorder #BED gehad. Ik weet niet of ik daar nu ook nog last van heb.

Ook komt morgen mijn eigen begeleiding niet. Er komt een invaller omdat zij met vakantie is. Maar die komt al om 09.00 uur. 😜 

En dan om kwart voor 2 de diëtiste. Ik heb haar al opgezocht op LinkedIn 😊

Ik vind het spannend. Ik durf echt niet ‘rare’ dingen te gaan eten.

Terwijl ik over heel wat continenten op vakantie ben geweest en daar ook at. 

Ik zou ook niet meer weten wat ik in het buitenland allemaal gehad heb.

Maar meestal kon ik wel kiezen. En sla 🥬 lust ik wel.

En dan moet ik ook morgen douchen.

Een hele drukke dag.

Maar eerst nog even een leuk avondje basketbal 🏀 

Liefs, Alish 💜

Een leuke avond gehad met mijn nichtje 💖

Dinsdag 3 mei

Ik ben met mijn vader naar een basketball-wedstrijd geweest en mijn nichtje van 11 ging ook mee.

Mijn vader eerst tja. Daarna gezeur.

Hij wil vroeg weg om mijn nichtje op te halen. En gezeur dat hij niet wilt wachten omdat ze nog aan het eten zijn. Hij wil haar wel ophalen, maar dan moeten we gelijk weg.

Nu gaat hij uit protest op de bank liggen. Omdat ik tegen hem zei dat hij had gezegd dat we later weggingen. 

 

Wat een gevloek heb ik al weer gehoord in die uur dat ik daar ben.

In de auto toen we mijn nichtje hadden opgehaald. Ik vraag haar of ze het leuk vindt om 12 te worden of dat ze het nog niet echt leuk vindt.

Ze zegt dat het spannend is, omdat als je 12 bent en in de puberteit, dat je je dan anders gaat voelen. Ook door hormonen enzo. En dat ze bang is om zich niet meer goed te voelen. 

Ze heeft namelijk een trans-broertje van 14 en die al een paar jaar ernstig depressief is. Ik vind dat zeer jammer. Een kind moet zich nog niet zorgen hoeven te maken over zulke dingen. Maar het is wel de realiteit.

Bij basketball. 🏀 

Mijn vader zet de auto altijd erg ver weg, dus moesten we lang lopen. Omdat ik altijd langzaam loop, liepen we ver achter mijn vader aan. Ook komt dat omdat ik 20 kilo ben aangekomen. Ik heb ernstig overgewicht nu. 

Ik zei tegen haar dat mijn vader altijd voor mij aan loopt. Hij zal nooit wachten. Ook vroeger toen mijn nichtje en mijn neefje wel eens meegingen liep hij ook altijd ver voor ons aan. Ik voelde me altijd erg verantwoordelijk voor hun. Maar mijn vader, ik weet het niet. Ik zei dat tegen haar. Ik geloof dat ze dat maar raar vond. 

We hebben heel fijn gepraat. Ik vond het leuk.

Bij basketball gingen we zitten. We hadden wat drinken bij ons. Zij kreeg een blikje van mijn vader. Ik zei dat ik bijna niets gedronken had en ook niet zoveel durfde te drinken, omdat ik daar niet naar de WC durfde.

Ik zei dat omdat ik 'zo dik' geworden ben, en dat ik me daarvoor schaam. Dat ik met mijn lijf niet voor iedereen langs durfde.

Zij was zó lief. Ze begreep mij, een meisje van 11 jaar. en ze ging allemaal positieve dingen aan mij zeggen. En ik vertelde haar over mijn eetstoornis, dat ik denk dat ik Arfid heb, en dat ik eerdaags naar een dietist ga. Dat vond ze hardstikke goed van mij. Ze kent mij ook alleen maar als 'overweight'.

Ik liet haar foto's zien van vroeger. Ook een foto van toen ik nog basketbalde. Ze schrok gewoon. 'Was je zo slank ?' zei ze ?

Yep, ik was altijd erg slank. Ik was juist te dun. Mijn moeder dacht wel eens dat ik anorexia had. Ik werd pas dikker toen mijn opa was overleden. En ik helemaal crashte. Toen heb ik ook een 'andere' eetstoornis gehad.

Bij de wedstrijd was het ook erg gezellig. Ze zat naast mijn vader. En die schreeuwt enzo altijd zo veel. Ze zei tegen mij 'Ik kom hier voor mijn rust.' Hihi 😂 Ze zei er ook wat van tegen mijn vader. Die zei tegen haar dat hij dat ook niet moest doen.

Dat zou ik dus nooit tegen hem zeggen. Dan krijg ik de wind van voren. Dan zou hij zeggen 'Je hoeft niet naast me te zitten ! Je hoeft niet mee !'

Meestal ga ik ook (we hebben meerdere plekken) dan met een plek ertussen zitten.

Na basketball.

Bij mijn broertje.

 

Het gaat weer over Joden, katholieken, moslims enzo. En rascisme en hoofddoekjes en imbecielen.

 

Ik denk (wat ik niet zeg), 'Ik ben doodmoe van die klootzakken.'

 

Oh ja Oekraïne komt ook weer terug. 🇺🇦 

 

Familie dingen zijn moeilijk.

 

'Ik zeg wat.' 

 

Mijn vader ‘We hebben het niet over je moeder. Je moeder is er niet meer.’

Klootzak, dat is mijn moeder. Ik haat hem nu weer !

 

Mijn broertje zegt dat Rusland trekkers gestolen hebben van Oekraïne. Mijn vader lacht en zegt ‘Natuurlijk !’

 

Op Twitter schreef ik:

Vanavond de leukste avond gehad in maanden met mijn nichtje. En een kut avond met mijn vader. Gelukkig overwint mijn nichtje.

 

Mijn vader is oorlogsslachtoffer.Dus hij heeft zijn streken. Maar om dan te lachen om de oorlog in Oekraïne en Rusland gelijk te geven vind ik een doodzonde. Ik weet dan wel niks van de geschiedenis, maar ik keur het af.

Woensdag 4 mei.

Mijn nichtje is jarig.

Ik had cadeautjes voor haar gekocht. En ik had leuke flamingo 🦩 sokken voor haar gekocht. Maar ik kon ze niet weer vinden. Ik had ze aan mijn thuisbegeleiding laten zien. Maar terugvinden konden we het niet. (nu blijkt later dat ze nog in de doos zaten. Nog helemaal dicht. En dat ik alleen het plaatje op internet aan mijn thuisbegeleiding had laten zien) 😂

Ook heb ik een cadeautje van mijn moeder voor haar meegenomen. Mijn moeder is vorig jaar overleden en zij kreeg regelmatig een knuffel op hun 2-wekelijkse vrijdag middag. Dan hadden ze een leuke middag waar je ook een presentje kon winnen. Dat waren heel vaak knuffels.

Een knuffeltje had ze bedacht voor mijn trans-neefje. Die hebben we vorig jaar na haar overlijden gegeven.

Maar we hadden geen knuffel aan mijn nichtje gegeven.

Daar heb ik me altijd schuldig over gevoeld.

Dus ik had een mooie uitgezocht. En ze was er zeer blij mee. Ze zei 'Ik begreep al niet waarom ik geen uit mocht zoeken.'

Ik zei tegen haar dat we deze een jaar bij ons thuis wilden hebben en dat het nu de tijd was om het aan haar te geven.

Ze heeft het met alle pakjes uitgepakt. Haar vriendinnetje was er ook. En ze heeft alles bij elkaar neergezet.

Hieronder de foto.

Bij mijn broertje.

 

Eerst is het gezellig. En ik durf ook wat te zeggen.

 

De woorden klootzak en gvd komen alweer voorbij. (mijn vader)

 

Hij weer tegen mij als ik even wat zeg, ‘Daar ga ik niet met jou over in discussie’ Wat een zak.
Alles gaat bij hem altijd over geld. 

 

Nu durf ik niks meer te zeggen.

Dus ik hou me maar zo stil mogelijk.

Verder was het gezellig. Mijn vader ging weg en ik bleef. Mijn broertje zou mij terug brengen. Er kwam nog meer familie. Ondanks dat het 'veilig' is, vertel ik niet veel. En zij denken net zo over de 'oorlog' als ik.

Voor de dodenherdenking is iedereen weer weg, en wij blijven daarnaar kijken.

Mijn nichtje wou niet naar de koning kijken, dus zetten we tv Noord erop. Gewoon in de stad. Vroeger ging mijn vader daar ook altijd heen. Maar al heel lang niet meer. Ik denk dat hij het er daar moeilijk mee heeft omdat hij zelf ook oorlog slachtoffer is.

Hij is als kindje van 1 jaar in de oorlog vanuit Amsterdam met de boot naar Groningen in een pleeggezin gezet. En daar heeft hij het tot op de dag van vandaag moeilijk mee.

Wat dat betreft zijn mijn broertje en ik, 2 e rangs oorlog slachtoffers.

De volgende dag bleek dat in Groningen de herdenking een paar minuten te laat was. 😂

Het waren leuke uren met mijn nichtje.

Ik kan er op terug kijken dat ik me even oké voelde.

Tot de volgende keer.

Liefs, Alisha 💜💖

Weer een moeilijke nieuwe week 😞 Mijn vader doet altijd zo raar.

​

Een mooi boek gelezen ‘Yemma’ van Mohammed Benzakour

En weer een boek uitgelezen 📕 

‘Yemma’ van ‘Mohammed Benzakour’

Zo herkenbaar, een leven in een verpleeghuis. Zo mooi geschreven.

De liefde van de zoon voor zijn moeder lees je op iedere bladzijde. ❤️

Zo is te lezen dat instellingen in Nederland nog steeds niet ingesteld zijn op mensen die niet van origine uit Nederland komen. En die ook nog eens analfabeet zijn. 

Het mooiste boek dat ik in tijden heb gelezen. Schrijver en zoon Mohammed Benzakour  ✍️

Mijn moeder heeft ook in een instelling gewoond en er zijn ook situaties die ik mij herken helaas.

Ik heb dit verhaal op mijn LinkedIn pagina gezet en de schrijver getagd. Toen kreeg ik een berichtje terug. 

Zo mooi. 😊

Liefs, Alisha 💜

Minderen met mijn medicatie, Quetiapine

​Hey,

Vrijdag ben ik weer naar de GGZ geweest. Er zat zo'n 4 weken tussen en dat is voor mij veel te veel.

Ik heb bloed moeten prikken een tijdje geleden. Mijn vader is met mij mee geweest omdat ik daar niet alleen heen durf. Meestal als ik bloed moet laten prikken dan kan het wel een half jaar duren voordat ik heen ga. Nu moest het sneller omdat het voor de GGZ was en ik op vrijdag weer een afspraak had.

Ik wou graag dat de uitslagen dan al binnen waren.

Mijn bloedsuiker was te hoog. Zo'n 8,5  Maar ik was niet nuchter (beetje stom van mij) maar ik dacht dat ik gelezen had dat dat niet meer nuchter hoefde. En omdat er bij stond dat ik alleen maar nuchter moest zijn als me dat verteld was. Ik ben eigenwijs. Dat vond mijn verpleegkundig specialist een (beetje) stom van mij. Ze zei dat ze wel wist dat ik nuchter moest zijn omdat ik zelf medisch analist ben geweest op een laboratorium in het UMCG. (ziekenhuis) 

Ook is mijn ijzer te laag. Maar dat was in 2009 ook al zo. Toen heb ik ook een maag- en darm onderzoek gehad. en een onderzoek naar mijn maaglediging omdat ik zoveel moest overgeven.

Ik heb dus een vertraagde maaglediging waardoor ik veel moet kotsen.

Ik moest dus contact opnemen met mijn huisarts. Maar zo eigenwijs als ik ben, had ik dat nog niet gedaan.

Nu moet ik wel.

Ze vindt het niet meer goed om mij nog Quetiapine te geven. Ze zegt dat ze mij iedere keer als ze mij ziet, weer ziet groeien. Ik ben zo'n 20 kilo aangekomen in een jaar tijd. En dat is er nog steeds niet af.

We hebben het ook weer over mijn eten gehad.

Ik eet slecht. Ik kook niet. Tot 2 jaar geleden at ik iedere dag nog bij mijn ouders. Maar dat kan mijn vader niet meer aan. Op zondag eet ik daar nog wel. En dat is hem eigenlijk nog te veel.

Ik heb nooit voor mijzelf kunnen zorgen qua eten. Ja vroeger als mijn ouders op vakantie waren, dan wel. Maar dan deed ik dat met mijn broertje samen. En heel lang geleden kookte ik rijst 2 x in de week voor mijzelf. Nou ja, 1 x, en dan at ik daar 2 x van.

Het lukt mij niet. Ook door de dwang, ook doordat mijn hele aanrecht vol licht met spullen. Maar ook omdat ik het niet zie. Ik zie het overwicht niet.

Nu heb ik voor het eerst verteld (nog nooit aan iemand) dat ik niks lust omdat de kleuren mij niet aanstaan, de geuren mij niet aanstaan, de structuur van het eten mij ook niet aanstaan.

Ik zei dat ik misschien wel een soort van Arfid heb. 

Verschillende eetstoornissen

Wanneer je deze eetstoornis hebt, vermijd je bepaalde soorten voedsel. Meestal is er geen focus op afvallen of gewicht, maar speelt er een angst voor wat bepaald soort eten met jouw lichaam doet. Soms is er een lichamelijke oorzaak aanwezig (zoals niet goed kunnen slikken). Ook kan deze eetstoornis samengaan met autisme. 

Nu moet ik minderen met de Quetiapine, ik zou in eerste instantie uiteindelijk naar 200 mg. Maar door het vele overgeven en de onrustige benen is dat niet gelukt. Ik gebruik nu 100 mg. 50 mg als i ga slapen en de volgende morgen nog 50 mg. 

Maar we hebben afgesproken, dat mocht ik zelf aangeven) dat er nu 50 mg overdag afgaat.

En dan hebben we over 2 weken weer een afspraak. Normaal heb ik afspraken (sinds vorig jaar) met én mijn spv én mijn verpleegkundig specialist samen. Eerder was dat altijd apart, maar ze vinden het fijner om het samen te doen.

Én ik moet van hun naar mijn huisarts toe. Ik zei dat ik wel ging mailen, maar ik moest mij laten zien. Ik zei dat ik vorige week met mijn vader daar heen ben geweest (hij heeft een andere huisarts) en dat zij mij gezien heeft in de wachtkamer. 

Hmmm, dat bedoelden ze dus niet.

Dus ik ga een afspraak maken met mijn thuisbegeleider erbij. Omdat ik niet alleen daarheen durf te fietsen. Ik durf wel alleen naar de GGZ terwijl dat verder weg is. #beetjeraar

Want ik moet nu naar een dietist, die ook verstand heeft van rare kleuren, geuren en structuren van eten. Als ik in de winkel loop kijk ik naar allerlei eten. En overal walg ik van. Misschien niet echt walgen, maar het staat me niet aan. En ik wil zo weinig mogelijk vlees eten, voor de diertjes.

Ook denken zij dat mijn lichaam 'uitgeput' is door te weinig voedingsstoffen. Ik weet niet meer of ze het letterlijk zo gezegd hebben. En ik zei dat ik niet moe was. Alhoewel ik al sta te puffen als ik alleen al naar de keuken loop. Ook loop ik geen trappen meer bij de GGZ. Ik neem altijd de lift tegenwoordig (al meer dan een jaar) En dat ik waarschijnlijk gewoon niet meer door heb dat ik zo moe ben.

En dat ze denken dat ik ook mede hierom me altijd zo vreselijk voel in mijn hoofd. 

Dus ik heb een mailtje gestuurd naar mijn huisarts.

Hoi,

Het WIJ team is bij mij langsgeweest en zij wou graag even contact met mijn huisarts opnemen. Ik geef daar toestemming voor.

En ik heb contact gehad met de GGZ en ik moest van hun langskomen. Voor mijn bloeduitslagen en mijn gewicht. Waarschijnlijk heb ik ook arfid. Ik heb zo moeite om goed te eten en ik lust niks met rare kleuren en structuren enzo. Zij vinden dat ik naar een diëtiste moet die daar verstand van heeft. Dan moet ik even een afspraak maken met mijn thuisbegeleiding erbij. Want anders durf ik niet te fietsen.

Groetjes, Alisha.

Dus, wordt vervolgd.

Liefs, Alish 💓

Mijn vader heeft me heel erg gekwetst, heel erg pijn gedaan

Zoals ik al eerder vertelde, mijn allerliefste moeder is vorig jaar 4 april overleden. 💔

Ik heb na haar overlijden een stukje van haar haar afgeknipt om te bewaren.

Dat doe ik ook altijd bij mijn beestjes. 🐱 en 🐰 

Bij mijn beestjes laat ik altijd het as bewaren in een urntje. En die staan bij mij op de kast.

Zij zijn mij erg dierbaar.

Na het overlijden van mijn moeder wilden mijn broertje en mijn vader niet dat haar as in een urn in een graf terechtkwam. Dat zou ik juist wel willen.

Maar ja, ik ben de baas niet.

Zij wilden het verstrooien.

Gelukkig heb ik het zo kunnen krijgen dat ik wat as in een ketting kon krijgen.

Ik mocht geen urntje van mijn broertje. Ik moest maar blij zijn dat ik een ketting mocht, had hij gezegd.

Uiteindelijk heeft mijn vader toestemming gegeven (een half jaar later) om alsnog een urntje te krijgen.

Maar dat mag ik NOOIT tegen mijn broertje zeggen.

Ik heb een hele mooie uitgezocht.

Mijn ketting.

Een gouden hart met een haarlok van mijn moeder.

Hieronder het urntje.

De linker is van mijn moeder. De rechter is van mijn katje die ik zo'n 16 jaar gehad heb. Die was ongeveer 2 maand voor mijn moeder overleden. Dus mijn moeder heeft dat nog meegekregen.

Ze staan mooi naast elkaar. 💓

Nu waren we gisteren bij de notaris met zijn drieen omdat we de erfenis van mijn moeder moetsen ondertekenen. Daarna wilde mijn vader graag even naar Mac Donalds om een koffie te drinken. Ik nam een ice-frappé

Toen zei ik tegen mijn broertje dat hij nog een afspraak moest maken om het as van mijn moeder te verstrooien. Ik kan namelijk altijd omdat ik niet werk, en mijn broertje en zijn vrouw werken gewoon. Mijn vader zal er niet bij aanwezig zijn. Dat doet hem teveel pijn.

Maar toen....

Reageert mijn vader erop.

Gemopper over mijn moeders as. Commercieel gedoe, zegt mijn vader. 'En ik wil ook niks betalen !'

 

Wat een gemene opmerking.

Wat doet hij mij pijn. Klootzak !

Het is voor mij zo belangrijk dat het allemaal via rituelen afgerond gaat worden. Ik mis mijn moeder zo erg. Zij was de enige met wie ik praten kon. Buiten de hulpverlening dan.

Zij was mijn allerbeste vriendin sinds 1999.  Vooral na het overlijden van mijn opa waardoor ik gecrashed ben.

Het is niet de eerste keer dat mijn vader mij zo vreselijk pijn heeft gedaan.

Over vroeger praat ik even niet. 

Ik heb in mijn leven 2 x een persoonlijk gesprek met mijn vader gehad. De eerste x was dat mijn moeder in Utrecht in het ziekenhuis lag voor een by-pass in haar hoofd. (Zie Kaylah)

Toen mocht ik niet huilen en ging hij vreselijk tegen mij tekeer.

Triggerrrrrrrrrrrrrrr

Een aantal jaren geleden. Ik geloof in 2012. Toen wilde ik als uitweg misschien euthanasie, als ik niet beter werd. (Is nog steeds een optie hoor.)

Ik heb een gesprek met mijn vader gevraagd en dat gezegd.

Toen zei hij 'Dan heb ik liever dat je zelfmoord pleegt. En dan ook zo snel mogelijk. Dat is ook beter voor je moeder en je broertje.'

Oh MY, wat was ik van slag.

En dat op een zaterdagavond. Dat ik ook nog eens niet de GGZ kon bellen.

Dat heb ik dus die week daarop maar gedaan.

Ik was helemaal van slag.

Dat ik mijn pols (per ongeluk) heb doorgesneden, was ook nadat ik een aanvaring met mijn vader gehad heb. En erop volgend een gesprek met de klantenservice van de Ziggo.

Ik moest geopereerd en ik mocht niet meer bij mijn ouders langskomen van mijn vader.

En de eerste échte keer automutileren, was ook na woorden van mijn vader, toen hij zat te 'mopperen ?' over mijn broertje.

Ik kon alles horen. Want mijn slaapkamer zat precies boven de woonkamer.

Gelukkig weet mijn broertje hier niets van. Ik bedoel wat mijn vader allemaal over mijn broertje gezegd heeft. En dat was ook niet de eerste keer en ook niet de laatste keer.

Maar ik kon het ook horen als hij wat over mij zei. 

Ik hou dat geheim voor mijn broertje.

Ook ben ik niet de enige tegen wie hij gezegd heeft dat ik maar zelfmoord moest plegen. Dat heeft hij ook eens tegen mijn moeder gezegd.

Wat een rare relatie heb ik met mijn vader he ?

Toch kan ik me herinneren de leuke dingen met mijn vader. Het lachen om onze herinneringen. De toffe vakanties die we samen gehad hebben. We zijn meerdere keren met zijn 2en op vakantie geweest. En dat was altijd cool 😎. We zijn naar Venezuela 🇻🇪 geweest. Ik met mijn vriendinnen op rondreis op het vaste land. En mijn vader daar alleen op Isla Margarita 🏝 Daarna hebben we afgesproken bij Mac Donalds op het eiland. We zijn naar Oostenrijk 🇦🇹 geweest op wintersport ⛷. 

We zijn 2 x naar Mexico 🇲🇽 geweest. Veel gelachen 😊.

In de zomer vaak naar Oostenrijk 🇦🇹 geweest met ons 3 en. Mijn ouders en ik. Altijd leuk. 

Meestal hadden we wel 1 x ruzie in de vakanties. Maar daarna was het weer over. 

Ik ga met hem naar basketball 🏀 wedstrijden. Uitjes met mijn ouders. 

En we hebben samen vanaf 1988 voor mijn moeder gezorgd tot en met 2021. 

Maar ook doet hij mij pijn. 😢

Toch kom ik er iedere dag.

Het is daar veilig. En ik irriteer me daar als hij steeds maar loopt te mopperen.

We hebben alleen elkaar nog. Mijn broertje is er ook wel. Maar die heeft zijn eigen gezin. 

En de liefde voor mijn moeder.

Liefs, Alisha 💜

Een nieuw boek, Humeurkanker van Vroon Bouter

Hai,

Ik ben vandaag begonnen in weer een nieuw boek, 

Sinds januari dit jaar ben ik weer begonnen met lezen, nadat ik zo'n 20 jaar vrijwel niet gelezen heb. Zelfs geen tijdschriften. Omdat ik teveel last van dwang had met het lezen.

Ondertussen ben ik al aan mijn 13 e boek.

Dit is het boek.

Humeurkanker van Vroon Bouter.

Een meisje dat op jonge leeftijd al aan een depressie lijdt.

Ik ben vandaag begonnen, en ben nu al op de helft van het boek. 

Zo herkenbaar geschreven. Ze schrijft in een dagboek stijl.

Opeens kwam ik op een citaat van een liedje 'Suicidal thoughts' van Josh A, iAmJakeHill

I'm not suicidal, I don't wanna fucking die
I just wanna be able to close my eyes and feel alright
But every day I feel like dying
Every day I feel like dying

Dit is zo mooi omschreven, het is precies zoals ik het voel.

Ik kwam op meerdere stukjes die voor mij herkenbaar zijn, maar die deel ik wanneer ik het boek uitheb.

Waarschijnlijk heb ik hem morgen al uit.

Liefs, Alisha 💝

De afgelopen week

Onderwerp: Deel 9


Vrijdag 

Laat naar bed gegaan. 

Om half 4 naar de winkel. Druk op mijn hoofd.

Bij mijn vader.
En ja hoor. De vluchtelingen komen weer voorbij.

Bij Mac Donalds. Leest hij de Volkskrant. 
Die wou hij nooit lezen omdat hij dat een Jodenkrant vindt. Dus dat zeg ik ook tegen hem.
Roept hij heel hard dat die Joden vanzelf wel vergast worden. En daar schaam ik me ook niet voor dat ik dat zo hard roep. Zegt hij. 

Later ben ik gaan lezen in mijn nieuwe boek. Ik had er weer een uit.
En we hadden het over de foto’s waar ik aldoor mee bezig ben. Hij heeft nog heel wat dia’s. Ik zei dat daar wel een app voor is om te scannen. 
Maar hij wil eerst met zijn ex-nieuwe vriend overleggen.
Ik begrijp het niet. Hij zegt altijd als ik wat zeg: ‘Dat weet ik niet.’ Dat weet je niet ?
Ik zeg het toch !
Volgens mij neemt hij mij nooit serieus.
The story of my life. 😢

Thuis tv gekeken en een kaartje geschreven.

Zaterdag 

Bij mijn vader. Ik vertel wat over basketball. En ja hoor gevloek en gevloek het blijft maar doorgaan.

Bij basketball

Ik zeg iets over de politie. En weer en weer gedoe over de politie. 
Dat zijn lafaards enzo. Ze moeten maar eens hun werk doen. Wanneer houdt hij eens zijn mond ? 
Ja als ik zelf iets zeg.

Zondag 

Bij mijn vader. Ik laat een oude foto zien. Hij weer niet meer van wanneer het was. Ik wel, want dat staat er gewoon bij.

Hij blijft maar doorpraten. Ik luister niet. 

Thuis kon ik gelukkig even slapen. Op Facebook gezeten met mijn kat op me.
Maar ik heb weer een vreselijk k@ gevoel.
Wat vroeger (lees vorig jaar nog) een van de fijnere momenten van de week was, is het nu een van de rotste momenten.

Vanavond 

Ik voel me weer vreselijk. Nu 20.30 unieuws gekeken en
Pizza gebakken. Nu tv kijken.

Maandag 

Ik was erg laat naar bed gegaan. 

Vanmorgen kwam de thuiszorg.
De mevrouw van de WMO (het WIJ team) kwam langs. Voor het eerst in 3 jaar kwam ze weer bij mij thuis. 
We hebben lang gepraat. Ze heeft me een paar weken geleden een kaartje gestuurd, met een leuke postzegel erop.

We hebben het over van alles gehad. 
En dat zij en mijn begeleiders om de tafel hebben gezeten. 
Dat het niet lukt om aan mijn doelen te werken. En dat het nu aan mij overlaten wat voor hulp ik nodig heb of wil.

Ik heb vreselijk gehuild om mijn moeder. En om alles eigenlijk.

Dat alles zo moeilijk gaat. Dat het me nu ook al niet meer lukt om naar de brievenbus te gaan. Het is zo’n 100 meter naar rechts als ik naar mijn vader ga. Maar dat lukt me niet meer. Dus ik ga nu alleen nog maar op vrijdag als ik hulp krijg langs de brievenbus.

En dat de hulp op vrijdag zou stoppen. Omdat ze niet meer met mij aan doelen kan werken. 
Maar dat ik alleen op vrijdag mijn medicijnen bij de Etos (Ja, bij ons bij de Etos) kan ophalen. Omdat ik baxter zakjes krijg. En mijn huidige thuis begeleiding zou dat overnemen. Maar die is op vrijdag vrij. En op vrijdag doe ik de week boodschappen. En ook met hulp van begeleiding. Alleen als ik naar de GGZ ga doe ik het meestal gelijk daarna. En dan dus wel alleen. Maar dat is rete moeilijk.
En dan ga ik gelijk daarna naar mijn vader toe. Omdat het me niet lukt om eerst weer naar huis te gaan en de boodschappen op te ruimen.
Dus een moeilijke situatie.

Op een gegeven moment vroeg ze mij een lieve vraag.
‘Wil je naar je moeder toe ?’ 

Maar ik geloof niet in een hemel.
En ik ben ook nog niet aan de dood toe. 
Wat in het verleden wel was.

Maar toen was de tijd op. En ik moest er maar verder over nadenken. 
En dan horen we nog van elkaar.

Ik heb nog geen Tranxene genomen en uiteindelijk toch nog in slaap gevallen.

Bij mijn vader. Hij brengt mijn broertje naar huis en gaat daar koffie drinken. Ik vraag of ik mee mag. Dat mag niet.
Ik was met mijn foto’s bezig. Maar nu ik alleen ben lukt me dat niet.

Alish 💜

Wat oude tweets op Twitter (lang geleden)

Tweets toen Minister Schippers nog aan de macht was.

De gebruikte links zijn niet meer beschikbaar.

Ik ben allergisch voor een mes in m'n arm, ik begin dan helemaal te bloeden enzo... Vast erfelijk, m'n moeder had het ook. #drogegrappen

Om het goed te maken: hoe overleef je de Chinees niet? Euthanassi bestellen! #TweetHumorNL

 

twaaltjes

Hij had bloemen meegenomen 'Dat had je niet moeten doen' zei ze 'Die rozen zijn vreselijk aanhalig' Ze zat inderdaad al onder de krassen.

 

#kenjedat dat je uit frustratie als je boos bent ergens tegen aan slaat en jezelf dan pijn doet

 

Ik heb een paar maanden geleden met veel plezier mijn facebook aan stukken gescheurd. Komen ze telkens weer vragen om een "like" een lijk ;(

Ach ja, moeten we maar niet ziek worden he ? #corrupt Gevolgen eigen bijdrage in de GGZ nader beschreven: http://psychiatrie-nederland.nl/word/gevolgen-eigen-bijdrage-in-de-ggz-nader-beschreven/

#Minister #VWS $Schippers bevestigd maar weer het stigma op de #psychiatrie, let op trigger. Nog maar eens http://www.youtube.com/watch?v=C1mFruQI8Fw

@MinVWS Op bezoek geweest bij iemand die #beschermdwonen woont. Echter als je in BW woont kan je nooit meer een opname betalen.

Mijn probleem is dat een groot deel van de geslaagde zelfmoorden het gevolg is van behandelbare psychiatrische stoornissen 

 

Programma #Max Prozac #verslavend ? Laat me niet lachen. Hm, depressief, kan niet eens lachen. grr.

 

#Schippers wil geen verwijsplicht bij euthanasie: http://op.nu.nl/vgFBljAch als je ook niet weet wat ondraaglijk lijden is. #discriminatie

#MinVWS Wss vervalt in 2015 het recht op #zorgtoeslag voor eenpersoonshuishoudens met inkomen boven de € 30.000 Zoveel? #Ikwilookzoveel #WAO

LSZelfbeschadiging

Wat heeft u geleerd in uw opleiding over zelfbeschadiging? Weleens erover in gesprek gegaan met clienten? Voelden ze zich begrepen?

 

LSZelfbeschadiging

Bang om te praten over zelfverwonding uit angst dat anderen je raar aankijken? Erger dan veroordelen is doodzwijgen en wegkijken.

Dat als iemand zegt; het komt wel goed meid. Dat haat ik gewoon, want het is nooit goed gekomen. #mijnlevensweg

Ik ben allergisch voor een mes in m'n arm, ik begin dan helemaal te bloeden enzo... Vast erfelijk, m'n moeder had het ook. #drogegrappen

@TvPsy psychiatrische patiënten worden gestigmatiseerd. Maar ook door familie, buren en vooral niet te vergeten sommige psychiaters ! #mijne

@TvPsy psychiatrische patiënten worden gestigmatiseerd door (sommige) huisartsen en studenten Geneeskunde

 

Why is life so difficult ? Why do we hurt each other. Why do others hurt me ? I do NOT hurt any-one. Why do'nt I

 

Traantjes bij minister #schippers ???? Iedere dag #tranenwolken bij mij. #weetjeookwatdatis #VWS #GGZ #depressie #psychiatrie #doodinjehoofd

 

@MinVWS We willen geen antwoorden maar oplossingen. #Minister #Schippers wilde zelfmoorden toch terugdringen ? http://www.rijksoverheid.nl/ministeries/vws/documenten-en-publicaties/kamerstukken/2011/12/13/beantwoording-kamervragen-over-zelfmoorden-onder-hindoestaanse-turkse-en-marokkaanse-meisjes.html?utm_source=twitterfeed&utm_medium=twitter

 

#kenjedat je dood irriteren aan mensen die van te voren conclusies trekken

Die moeten eerst CGT gaan leren.

 

Repost - : Artikel: Waarom was een suïcidepoging het enige medicijn? http://is.gd/jULN1i

Bij de #GGZ moet je echt niet zijn. Tenminste niet bij die van mij

Dit was van lang geleden toen ik nog veel op Twitter zat.
Ik hoop dat er in tussentijd wel wat dingen veranderd zijn. 
#stigma

Alisha 💜